10.014E.18 - Wspornik łożyskowy do jarzma siłownika pneumatycznego D32 ISO15552/6431

Wspornik łożyskowy do jarzma siłownika pneumatycznego D32 ISO15552/6431. Parametry tego wykonania: seria – SSI / STK / FORTIS; średnica tłoka – 32 mm; typ – wspornik łożyskowany do jarzma; funkcja – mocowanie siłownika; gwint tłoczyska – M10×1,25; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: A – 46 mm; AH – 15 mm; średnica Do – 6,6 mm; H – 30 mm; L1 – 18 mm; L2 – 10,5 mm; NF – 7 mm; średnica TD F7 – 12 mm; TR±0,2 – 32 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – stal węglowa. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części współdziałających. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Decyzję o doborze trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Przed montażem trzeba sprawdzić zakres ruchu, dostęp do łączników oraz możliwość bezkolizyjnej obsługi całego zespołu. Zgodność powinno się potwierdzić na podstawie serii, wielkości i wymiarów montażowych, ponieważ podobny kształt nie gwarantuje zgodnego z założeniami dopasowania. Łączniki powinno się dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego podzespołu. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Część powinno się osadzić bez wymuszania położenia i bez wprowadzania niewspółosiowości do współpracującego mechanizmu. W czasie eksploatacji należy kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Podczas planowanej obsługi należy sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem. Przed czynnościami serwisowymi trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Po demontażu trzeba ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie.