10.014J.03 - Łapa mocująca do siłowników pneumatycznych D80 ISO15552/6431, ISO21287, żeliwo

Łapa mocująca do siłowników pneumatycznych D80 ISO15552/6431, ISO21287, żeliwo. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – stal węglowa. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: seria – SSI / STK / FORTIS; średnica tłoka – 80 mm; typ – łapa niska; funkcja – mocowanie siłownika; gwint tłoczyska – M20×1,5; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: AH – 27 mm; AT – 63 mm; AU – 6 mm; średnica D – 41 mm; średnica Do1 – 12 mm; średnica Do2 – 11 mm; E – 95 mm; L1 – 47 mm; L2 – 55 mm; TG – 72 mm; TR – 63 mm. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części sąsiednich. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed podjęciem decyzji warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Zgodność powinno się potwierdzić na podstawie serii, wielkości i wymiarów montażowych, ponieważ podobny kształt nie gwarantuje właściwego dopasowania. Przed montażem należy sprawdzić zakres ruchu, dostęp do łączników oraz możliwość bezkolizyjnej obsługi całego zespołu. Miejsce przyłożenia narzędzia powinno się ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Połączenia śrubowe trzeba zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. Część trzeba osadzić bez wymuszania położenia i bez wprowadzania niewspółosiowości do współpracującego mechanizmu. Łączniki powinno się dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego produktu. W czasie eksploatacji powinno się kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. Pierwsze ruchy mechanizmu dobrze jest wykonać powoli, kontrolując brak kolizji, luzu i naprężeń w całym przewidzianym zakresie. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po demontażu powinno się ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie. W trakcie przeglądu należy sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem. Przed rozpoczęciem demontażu należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.