10.014K.02.AC - Widełki ze sworzniem do siłowników pneumatycznych D100 ISO 15552/6432, ISO21287, aluminium

Widełki ze sworzniem do siłowników pneumatycznych D100 ISO 15552/6432, ISO21287, aluminium. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – aluminium. Parametry tego wykonania: seria – SSI / STK / FORTIS; średnica tłoka – d 100 mm; typ – widełki; funkcja – mocowanie siłownika; gwint tłoczyska – M20×1,5; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: CB – 60 mm; średnica CD H9 – 20 mm; E – 115 mm; ER – 20 mm; FL – 41 mm; NF – 4 mm; TG – 89 mm; UB – 110 mm; Y – 118 mm. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części sąsiednich. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Zgodność trzeba potwierdzić na podstawie serii, wielkości i wymiarów montażowych, ponieważ podobny kształt nie gwarantuje właściwego dopasowania. Przed montażem należy sprawdzić zakres ruchu, dostęp do łączników oraz możliwość bezkolizyjnej obsługi całego zespołu. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Połączenia śrubowe powinno się zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. Część powinno się osadzić bez wymuszania położenia i bez wprowadzania niewspółosiowości do współpracującego mechanizmu. Łączniki trzeba dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego produktu. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Miejsce przyłożenia narzędzia powinno się ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Po każdej ingerencji w instalację trzeba wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. W czasie eksploatacji powinno się kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. Na początku obsługi serwisowej należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Po demontażu powinno się ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie. Podczas planowanej obsługi trzeba sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem.