10.014N.18 - Wspornik łożyskowy do jarzma siłownika pneumatycznego D160/200 ISO15552/6431

Wspornik łożyskowy do jarzma siłownika pneumatycznego D160/200 ISO15552/6431. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – stal węglowa. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: seria – SSI; średnica tłoka – d 200 mm; typ – wspornik łożyskowany do jarzma; funkcja – mocowanie siłownika; gwint tłoczyska – M36×2; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: A – 92 mm; AH – 30 mm; średnica Do – 18 mm; H – 60 mm; L1 – 40 mm; L2 – 22,5 mm; NF – 17 mm; średnica TD F7 – 32 mm; TR±0,2 – 60 mm. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części sąsiednich. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Decyzję o doborze należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed zamówieniem warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Zgodność powinno się potwierdzić na podstawie serii, wielkości i wymiarów montażowych, ponieważ podobny kształt nie gwarantuje właściwego dopasowania. Przed montażem powinno się sprawdzić zakres ruchu, dostęp do łączników oraz możliwość bezkolizyjnej obsługi całego zespołu. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Miejsce przyłożenia narzędzia powinno się ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Połączenia śrubowe trzeba zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. Część należy osadzić bez wymuszania położenia i bez wprowadzania niewspółosiowości do współpracującego mechanizmu. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. W czasie eksploatacji powinno się kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. Na początku obsługi serwisowej trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Po demontażu należy ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie. W trakcie przeglądu trzeba sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem.