13.F1.0032.KN - Uszczelnienia do siłowników pneumatycznych FORTIS D32 typu F1.0032

Uszczelnienia do siłowników pneumatycznych FORTIS D32 typu F1.0032. W specyfikacji materiałowej podano: materiał uszczelnień – PU (poliuretan). Parametry tego wykonania: seria – FORTIS; średnica tłoka – 32 mm; funkcja – dwustronne działanie; liczba tłoków – jeden; liczba tłoczysk – jedno; amortyzacja pneumatyczna – z amortyzacją pneumatyczną; zabezpieczenie przed obrotem – nie; dodatkowy zgarniacz – nie; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Jej zastosowanie wymaga jednoznacznego dopasowania do serii, wielkości i wersji naprawianego urządzenia. Zastosowanie zgodnej części pozwala odtworzyć funkcję podzespołu bez zmiany jego pierwotnej konfiguracji technicznej. Część jest przeznaczona do naprawy lub odtworzenia funkcji zgodnego podzespołu wskazanego w nazwie i specyfikacji. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed podjęciem decyzji warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Przed rozpoczęciem naprawy powinno się potwierdzić zgodność wszystkich wymiarów i materiałów, ponieważ podobna część może należeć do innej odmiany konstrukcyjnej. Zakres naprawy powinien wynikać z oględzin całego podzespołu, a nie tylko z widocznego uszkodzenia jednego elementu. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, prawidłowego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Miejsce przyłożenia narzędzia trzeba ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż należy wykonywać czystymi narzędziami, chroniąc krawędzie uszczelnień i zachowując właściwe położenie wszystkich składników zespołu. Powierzchnie montażowe powinno się oczyścić i sprawdzić pod kątem zarysowań, korozji oraz odkształceń mogących uszkodzić nową część. Jeżeli problem pojawia się ponownie, powinno się sprawdzić współpracujące powierzchnie, prowadzenie, medium i obciążenia mechaniczne. Pierwszy cykl po naprawie powinien przebiegać przy bezpiecznych nastawach, z obserwacją szczelności, oporów ruchu i poprawności funkcjonowania. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Przed rozpoczęciem demontażu trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. W dokumentacji serwisowej dobrze jest zapisać zastosowaną wersję części oraz przyczynę wymiany, co ułatwi kolejne przeglądy. Powtarzająca się usterka wymaga znalezienia przyczyny w całym podzespole, w tym w prowadzeniu, zasilaniu, powierzchniach roboczych i obciążeniu.