24.0103.3214 - Zawór rozdzielający ręczny DTM 3/2 G1/4 NC/NO z cięgłem powrót sprężyną (zasilany przewodowo)

Zawór rozdzielający ręczny DTM 3/2 G1/4 NC/NO z cięgłem powrót sprężyną (zasilany przewodowo). Dla tego wykonania funkcję określono jako 3/2. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: funkcja zaworu – 3/2; gwint przyłączy – G1/4; seria – DTM; liczba przyłączy – 3; rodzaj przyłączy – przewodowo; rodzaj sterowania – mechanicznie - popychaczem (trzpieniem); liczba sygnałów sterujących – jednostronnie - powrót sprężyną; pozycja stabilna – monostabilny; liczba wyjść – 1; maksymalny przepływ – 75 m3/h / 1250 l/min; ATEX – nie. Uzupełniające parametry robocze: Pmax 1,0 MPa; T: 0 ÷ 65°C. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: G – G1/4; L – 200 mm; L1 – 34 mm; L2 – 66 mm; L3 – 32 mm; L4 – 132 mm; S – 15 mm. Podzespół może współdziałać z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem pracy maszyny. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy należy rozpatrywać łącznie. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol działania powinno się traktować jako wiążące. Przy wyborze trzeba porównać liczbę dróg i położeń, stan spoczynkowy, sposób sterowania oraz układ przyłączy z dokumentacją obwodu. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów powinno się porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, poprawnego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Porty powinno się podłączyć zgodnie z oznaczeniami, dbając o czystość kanałów i nie dopuszczając materiału uszczelniającego do drogi przepływu. Po każdej ingerencji w instalację trzeba wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Opisywane wykonanie nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Przed obsługą zaworu powinno się odpowietrzyć obwód i zabezpieczyć odbiorniki przed ruchem wywołanym energią pozostałą w instalacji. Po każdej ingerencji powinno się odtworzyć pierwotny układ połączeń i skontrolować zachowanie zaworu we wszystkich przewidzianych położeniach.