50.1101.1207 - Zawór redukcyjny CLASSIC G1/2 Pmax=18 bar, regulacja 0,5-7 bar

Zawór redukcyjny CLASSIC G1/2 Pmax=18 bar, regulacja 0,5-7 bar. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G1/2; funkcja – zawór redukcyjny; zakres regulacji ciśnienia – do 0,7 mpa (7 bar); gwint przyłącza manometru – M10×1; maksymalny przepływ – 250 m3/h / 4165 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Uzupełniające parametry robocze: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy powinno się rozpatrywać łącznie. Podzespół może współdziałać z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem działania maszyny. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol działania powinno się traktować jako wiążące. Przy wyborze trzeba porównać liczbę dróg i położeń, stan spoczynkowy, sposób sterowania oraz układ przyłączy z dokumentacją obwodu. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów powinno się porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Porty powinno się podłączyć zgodnie z oznaczeniami, dbając o czystość kanałów i nie dopuszczając materiału uszczelniającego do drogi przepływu. Po montażu należy wykonać próbę szczelności i sprawdzić wszystkie przewidziane stany zaworu w kontrolowanym cyklu. Przewody powinno się podłączyć tak, aby nie przenosiły naprężeń na korpus, a przed uruchomieniem usunąć z obwodu pozostałości po pracach montażowych. Produkt nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W czasie pracy dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Podczas eksploatacji należy obserwować czas przełączenia, stabilność stanu oraz zachowanie odbiornika po pojawieniu się i zaniku sygnału sterującego. Przed czynnościami serwisowymi powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Podczas przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Po każdej ingerencji powinno się odtworzyć pierwotny układ połączeń i skontrolować zachowanie zaworu we wszystkich przewidzianych położeniach.