50.2503.1212.10 - Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP3 NOVA G1/2 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-12 bar, 10 um

Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP3 NOVA G1/2 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-12 bar, 10 um. Na karcie produktu wskazano również: Blok przygotowania sprężonego powietrza - seria NOVA. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: seria – NOVA; gwint przyłączy – G1/2; funkcja – filtr + reduktor + smarownica (3 elementy); dokładność oczyszczania – do 10 mikronów; zakres regulacji ciśnienia – do 1,2 mpa (12 bar); gwint przyłącza manometru – G1/4; maksymalny przepływ – 250 m3/h / 4165 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Uzupełniające parametry robocze: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C; D. 10µm. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w układzie. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy powinno się odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Narzędzia powinno się przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonać zgodnie z kierunkiem przepływu i położeniem roboczym przewidzianym dla konstrukcji, pozostawiając miejsce na kontrolę i serwis. Po uruchomieniu powinno się sprawdzić szczelność oraz rzeczywiste działanie funkcji regulacyjnej, filtracyjnej, smarującej albo pomiarowej, zależnie od typu produktu. Element trzeba zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Przed czynnościami serwisowymi należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Podczas planowanej obsługi należy ocenić stan powierzchni współpracujących, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.