54.3001.1005 - Filtr sprężonego powietrza AF FORTIS G1 Pmax=12 bar, 5um

Filtr sprężonego powietrza AF FORTIS G1 Pmax=12 bar, 5um. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: seria – FORTIS; gwint przyłączy – G1; funkcja – filtr; dokładność oczyszczania – do 5 mikronów; maksymalny przepływ – 540 m3/h / 9000 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: G – G1; B1 – 116 mm; B2 – 91 mm; B3 – 66 mm; średnica D3 – M5; średnica D6 – 65 mm; H1 – 40 mm; H2 – 22 mm; L1 – 252 mm; L2 – 170 mm; L3 – 90 mm; L8 – 15 mm; T – 8 mm; S2 – 24 mm. Uzupełniające parametry robocze: Pmax 1,2 MPa; T: +5 ÷ 60°C; D. 5µm. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w instalacji. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Przy doborze należy porównać przyłącza, wymagany przepływ, zakres ciśnienia i parametry właściwe dla funkcji danego produktu. Podzespół należy dobrać do najbardziej wymagającego trybu pracy instalacji, uwzględniając spadki ciśnienia oraz dostęp do obsługi. Po uruchomieniu należy sprawdzić szczelność oraz rzeczywiste działanie funkcji regulacyjnej, filtracyjnej, smarującej albo pomiarowej, zależnie od typu produktu. Montaż powinno się wykonać zgodnie z kierunkiem przepływu i położeniem roboczym przewidzianym dla konstrukcji, pozostawiając miejsce na kontrolę i serwis. Element powinno się zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Podczas pracy należy obserwować stabilność parametrów oraz stan medium, ponieważ rosnący spadek ciśnienia może wskazywać na zanieczyszczenie lub nieprawidłową nastawę. Po każdej ingerencji w instalację trzeba wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Podczas eksploatacji warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Obsługę wykonuje się po odcięciu zasilania i odpowietrzeniu odcinka instalacji, stosując części dopasowane do właściwej serii i wersji.