60.0001.12.1201 - Złączka pneumatyczna prosta skręcana G1/2 GZ do węża fi 12x10 mm, mosiądz nikl. 1020 12/10-1/2

Złączka pneumatyczna prosta skręcana G1/2 GZ do węża średnica 12×10 mm, mosiądz nikl. 1020 12/10-1/2. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 12 mm, średnica wewnętrzna 10 mm oraz przyłącze G1/2. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: średnica wewnętrzna przewodu a – 10 mm; średnica zewnętrzna przewodu a – 12 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; rozmiar gwintu a – G1/2; seria – 60.00; kształt – przyłączka prosta. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: T – G1/2; średnica Dz – 12 mm; średnica Dw – 10 mm; B – 10 mm; średnica D – 19 mm; L – 36 mm; SW – 27 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – mosiądz niklowany. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w zespole pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Sposób ukształtowania korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. To wykonanie można zastosować w nowym lub modernizowanym układzie, jeżeli dostępna przestrzeń umożliwia montaż bez wymuszania położenia przewodu. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Po każdej ingerencji w instalację trzeba wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Bieżąca kontrola powinna obejmować stan przewodu oraz gniazda w miejscu połączenia, szczególnie pod kątem naprężeń i nieszczelności. Połączenia nie należy obciążać ciężarem współpracujących części, gdyż długotrwałe obciążenie może osłabić połączenie. Ułożenie przewodu musi pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Przed rozłączeniem instalację należy całkowicie odpowietrzyć, a po ponownym montażu wykonać próbę szczelności i sprawdzić osadzenie wszystkich części.