80.0050.04.1214 - Złączka wtykowa kątowa GZ G1/2 do przewodu fi 14 mm, mosiądz niklowany, 50116 14-1/2

Jest to złączka wtykowa kątowa GZ G1/2 do przewodu średnica 14 mm, mosiądz niklowany, 50116 14-1/2. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G1/2. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – mosiądz niklowany. Parametry tego wykonania: rozmiar gwintu a – G1/2; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; seria – 80.0050; kształt – przyłączka kątowa. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: T – G1/2; średnica Dz – 14 mm; B – 9,5 mm; L1 – 31,5 mm; L2 – 29 mm; SW1 – 16 mm; SW2 – 25 mm. Złączkę można wykorzystać przy budowie nowych tras przewodów i modernizacji istniejących połączeń, jeżeli geometria korpusu odpowiada dostępnej przestrzeni. Sposób ukształtowania korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Rozwiązanie służy do przygotowania spójnego połączenia w instalacji, pod warunkiem zgodności wymiarów wszystkich łączonych części. Przed zamówieniem warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Nie trzeba łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, prawidłowego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Połączenie trzeba odciążyć od ciężaru urządzenia lub przewodu, ponieważ stała siła może pogorszyć szczelność. W eksploatacji powinno się kontrolować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć i śladów wycieku. Zaplanowana trasa powinna gwarantować przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Na początku obsługi serwisowej powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Przy obsłudze okresowej należy ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.