80.0050.15.1206 - Redukcja do złączki wtykowej, wtyk fi 12 mm do przewodu fi 6 mm, mosiądz niklowany

Redukcja do złączki wtykowej, wtyk średnica 12 mm do przewodu średnica 6 mm, mosiądz niklowany. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 12 mm. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: średnica zewnętrzna przewodu a – 12 mm; średnica zewnętrzna przewodu b – 6 mm; seria – 80.0050; kształt – redukcja. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: średnica Dz – 12 mm; średnica D – 6 mm; L – 39 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – mosiądz niklowany. Część może zostać użyta zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Sposób ukształtowania korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Przy montażu nie należy łączyć cech wymiarowych pochodzących z kilku wykonań, gdyż może to prowadzić do nieszczelności lub braku dopasowania. Przy doborze trzeba sprawdzić każdą stronę połączenia: rodzaj przyłącza, wymiary przewodu lub gwintu oraz kierunek, w którym ma zostać poprowadzona instalacja. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, zgodnego z założeniami osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Narzędzia należy przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Połączenia nie należy obciążać ciężarem sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Trasa przewodu powinna pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Produkt nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Przed demontażem powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.