80.0057.18.1008 - Złączka skręcana kątowa obrotowa, gwint zewnętrzny G1/8 do przewodu fi 10/8mm, mosiądz niklowany

Złączka skręcana kątowa obrotowa, gwint zewnętrzny G1/8 do przewodu średnica 10/8mm, mosiądz niklowany. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 10 mm, średnica wewnętrzna 8 mm oraz przyłącze G1/8. Parametry tego wykonania: średnica wewnętrzna przewodu a – 8 mm; średnica zewnętrzna przewodu a – 10 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; rozmiar gwintu a – G1/8; seria – 80.00; kształt – przyłączka kątowa dwustronna. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: T – G1/8; średnica Dz – 10 mm; średnica Dw – 8 mm; B – 6 mm; średnica D – 13 mm; L1 – 21 mm; L2 – 20 mm; SW1 – 9 mm; SW2 – 14 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – mosiądz niklowany. Kształt wykonania określa kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Ten wariant można wykorzystać zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Przy montażu nie należy łączyć cech wymiarowych pochodzących z kilku wykonań, gdyż może to prowadzić do nieszczelności lub braku dopasowania. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, zgodnego z założeniami osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Przewód należy prowadzić bez skręcenia i bez stałego naprężenia przy gnieździe, zachowując promień gięcia odpowiedni dla jego konstrukcji. Narzędzia trzeba przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W eksploatacji powinno się kontrolować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć i śladów wycieku. Nie należy wykorzystywać złączki do podtrzymywania sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Przed czynnościami serwisowymi powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.