80.0220.10Z - Złącze kłowe z gwintem zewnętrznym G1 GZ, mosiądz

Jest to złącze kłowe z gwintem zewnętrznym G1 GZ, mosiądz. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – mosiądz. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: kształt – szybkozłącze kłowe; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; rozmiar gwintu a – G1; seria – 80.0220. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: T – G1; B – 11 mm; średnica D – 57 mm; L – 34 mm. Rozwiązanie jest przeznaczone do współpracy z pasującym profilem wtyku lub gniazda oraz zakończeniem opisanym dla tej wersji. Rozłączne połączenie ułatwia obsługę instalacji, lecz wymaga zachowania zgodności profilu i pewnego zatrzaśnięcia przy każdym ponownym podłączeniu. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór wymaga potwierdzenia profilu, średnicy nominalnej, rodzaju zakończenia i parametrów części współpracującej. Nie wolno łączyć elementów tylko dlatego, że dają się mechanicznie wsunąć; połączenie musi być zgodne konstrukcyjnie i pewnie się zatrzaskiwać. Wtyk i gniazdo muszą należeć do zgodnego profilu oraz odpowiadać sobie wielkością, ponieważ samo mechaniczne połączenie nie potwierdza bezpiecznej współpracy. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed zamówieniem warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Przewód lub wąż nie powinien wymuszać położenia szybkozłącza ani przenosić na nie stałego obciążenia bocznego. Przed połączeniem powierzchnie powinno się oczyścić, a po zatrzaśnięciu wykonać lekką próbę mechaniczną i kontrolę szczelności. Po zestawieniu części należy potwierdzić pełne zablokowanie mechanizmu i wykonać lekką próbę rozłączenia bez użycia nadmiernej siły. Miejsce przyłożenia narzędzia powinno się ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Podczas eksploatacji warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Zużyte uszczelnienia, uszkodzony profil lub niepewne zatrzaśnięcie wymagają wycofania połączenia z pracy do czasu usunięcia przyczyny. Przed rozłączeniem należy bezpiecznie usunąć ciśnienie, a zabrudzone lub uszkodzone powierzchnie współpracujące oczyścić albo wymienić zgodnie ze stanem podzespołu. W trakcie przeglądu należy ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.