80.1020.34.22 - Złączka skręcana prosta do rur miedzianych 22 mm G3/4 gwint zewnętrzny, mosiądz, 10485NO 22-3/4

Złączka skręcana prosta do rur miedzianych 22 mm G3/4 gwint zewnętrzny, mosiądz, 10485NO 22-3/4. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G3/4. Na karcie produktu wskazano również: Przyłączka prosta do rurek miedzianych. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: rozmiar gwintu a – G3/4; średnica rurki cu – 22 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; kształt – przyłączka prosta; seria – 80.1020. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: T – G3/4; średnica Dz – 22 mm; B – 12 mm; L – 48 mm; SW1 – 34 mm; SW2 – 32 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – mosiądz niklowany. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Kształt wykonania określa kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Złączkę można wykorzystać zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Trzeba odciążyć złączkę od masy sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Trasa przewodu powinna pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Produkt nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Po ponownym złożeniu potrzebna jest kontrola szczelności i funkcji, przeprowadzona najpierw przy bezpiecznych nastawach, a następnie w normalnych warunkach pracy. Przed rozłączeniem zespołu trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.