80.1026.12.12 - Trójnik skręcany typ T do rur miedzianych 12 mm R1/2 GZ (środek), mosiądz, 10220NO 12-1/2
Rozmiar Gwintu A
G1/2
Średnica Rurki CU
12 mm
Rodzaj Gwintu A
Zewnętrzny
Kształt
Trójnik Typu T
Seria
80.1026
Materiał
Mosiądz Niklowany
Waga towaru brutto (kg)
0,091
Waga opakowania (kg)
0,003
Waga towaru (kg)
0,088
Okres gwarancji
12 miesięcy
T
R1/2
øDz
12 mm
B
14 mm
L1
67 mm
L2
26 mm
SW1
22 mm
SW2
14 mm
16,10
zł netto
19,80
zł brutto
W sprawie indywidualnych wycen prosimy o kontakt.
Nota prawna
Dokładamy wszelkich starań, aby prezentowane informacje były rzetelne i prawdziwe. Niemniej jednak nie możemy w pełni zagwarantować, że nie zawierają one błędów. Ewentualne nieścisłości nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Wszelkie transakcje sprzedaży realizowane są wyłącznie na podstawie obowiązującego Regulaminu sklepu internetowego oraz Ogólnych Warunków Handlowych (OWH) spółki CPP PREMA S.A.
Jest to trójnik skręcany typ T do rur miedzianych 12 mm R1/2 GZ (środek), mosiądz, 10220NO 12-1/2. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G1/2. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – mosiądz niklowany. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: rozmiar gwintu a – G1/2; średnica rurki cu – 12 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; kształt – trójnik typu t; seria – 80.1026. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: T – R1/2; średnica Dz – 12 mm; B – 14 mm; L1 – 67 mm; L2 – 26 mm; SW1 – 22 mm; SW2 – 14 mm. Sposób ukształtowania korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Opisywane wykonanie tworzy spójne połączenie w instalacji, pod warunkiem zgodności wymiarów wszystkich łączonych części. Złączkę można wykorzystać przy budowie nowych tras przewodów i modernizacji istniejących połączeń, jeżeli geometria korpusu odpowiada dostępnej przestrzeni. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Miejsce przyłożenia narzędzia powinno się ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Korpus złączki nie powinien przejmować ciężaru urządzenia lub przewodu, ponieważ stała siła może pogorszyć szczelność. W czasie pracy warto regularnie oglądać okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć oraz śladów wycieku. Zaplanowana trasa powinna gwarantować przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Podczas eksploatacji warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Przy obsłudze okresowej trzeba ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Po zmontowaniu zespołu powinna nastąpić kontrola szczelności i funkcji, przeprowadzona najpierw przy bezpiecznych nastawach, a następnie w normalnych warunkach pracy.