80.1026.12.16 - Trójnik skręcany typ T do rur miedzianych 16 mm R1/2 GZ (środek), mosiądz, 10220NO 16-1/2

Trójnik skręcany typ T do rur miedzianych 16 mm R1/2 GZ (środek), mosiądz, 10220NO 16-1/2. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G1/2. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – mosiądz niklowany. Parametry tego wykonania: rozmiar gwintu a – G1/2; średnica rurki cu – 16 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; kształt – trójnik typu t; seria – 80.1026. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: T – R1/2; średnica Dz – 16 mm; B – 14 mm; L1 – 79 mm; L2 – 29 mm; SW1 – 30 mm; SW2 – 17 mm. Profil korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Ta wersja złączki pozwala uzyskać spójne połączenie w instalacji, pod warunkiem zgodności wymiarów wszystkich łączonych części. Element można zastosować przy budowie nowych tras przewodów i modernizacji istniejących połączeń, jeżeli geometria korpusu odpowiada dostępnej przestrzeni. Decyzję o doborze należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed zamówieniem warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Miejsce przyłożenia narzędzia należy ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Zaplanowana trasa powinna gwarantować przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Opisywane wykonanie nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Trzeba odciążyć złączkę od masy urządzenia lub przewodu, ponieważ stała siła może pogorszyć szczelność. Bieżąca kontrola powinna obejmować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć oraz śladów wycieku. Powtarzający się wyciek wymaga kontroli przewodu, gwintu, powierzchni uszczelniającej i naprężeń montażowych, a nie jedynie mocniejszego dokręcenia produktu. Przy obsłudze okresowej powinno się ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed przystąpieniem do naprawy powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.