81.0050.07.04 - Przyłączka prosta przelotowa wtykowa fi 4 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /60040-A

Przyłączka prosta przelotowa wtykowa średnica 4 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /60040-A. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 4 mm. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – stal nierdzewna. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: średnica zewnętrzna przewodu a – 4 mm; średnica zewnętrzna przewodu b – 4 mm; seria – 81.0050; kształt – łącznik prosty. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: średnica Dz – 4 mm; średnica D – 11 mm; L – 31 mm. To wykonanie można zastosować przy budowie nowych tras przewodów i modernizacji istniejących połączeń, jeżeli geometria korpusu odpowiada dostępnej przestrzeni. Profil korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Ta wersja złączki pozwala uzyskać spójne połączenie w instalacji, pod warunkiem zgodności wymiarów wszystkich łączonych części. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed podjęciem decyzji warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Przy doborze należy sprawdzić każdą stronę połączenia: rodzaj przyłącza, wymiary przewodu lub gwintu oraz kierunek, w którym ma zostać poprowadzona instalacja. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Połączenie powinno się zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Przewód należy prowadzić bez skręcenia i bez stałego naprężenia przy gnieździe, zachowując promień gięcia odpowiedni dla jego konstrukcji. Miejsce przyłożenia narzędzia należy ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Podczas eksploatacji warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Połączenia nie należy obciążać ciężarem urządzenia lub przewodu, ponieważ stała siła może pogorszyć szczelność. W eksploatacji powinno się kontrolować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć i śladów wycieku. Przy obsłudze okresowej trzeba ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed rozpoczęciem demontażu powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.