81.0050.11.10 - Trójnik wtykowy typu T fi 10 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /60230-A

Trójnik wtykowy typu T średnica 10 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /60230-A. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 10 mm. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – stal nierdzewna. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: średnica zewnętrzna przewodu a – 10 mm; średnica zewnętrzna przewodu b – 10 mm; seria – 81.0050; kształt – trójnik typu t. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: średnica Dz – 10 mm; średnica D – 18 mm; L1 – 52 mm; L2 – 26 mm; SW – 16 mm. Kształt korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Rozwiązanie służy do przygotowania spójnego połączenia w instalacji, pod warunkiem zgodności wymiarów wszystkich łączonych części. Złączkę można wykorzystać przy budowie nowych tras przewodów i modernizacji istniejących połączeń, jeżeli geometria korpusu odpowiada dostępnej przestrzeni. Należy zachować komplet wymiarów jednego wykonania i nie zestawiać wymiarów z różnych wariantów serii, ponieważ nawet mała różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Przed montażem powinno się sprawdzić stan gwintu, gniazda i końcówki przewodu, a uszczelnienie wykonać metodą odpowiednią dla konstrukcji przyłącza. Miejsce przyłożenia narzędzia należy ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Połączenie trzeba odciążyć od ciężaru urządzenia lub przewodu, ponieważ stała siła może pogorszyć szczelność. W czasie pracy warto regularnie oglądać okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć oraz śladów wycieku. Zaplanowana trasa powinna gwarantować przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Na początku obsługi serwisowej należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Podczas przeglądu trzeba ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.