83.0050.04.1212 - Złączka wtykowa kątowa GZ G1/2 do przewodu fi 12 mm, mosiądz niklowany, 57116 12-1/2

Jest to złączka wtykowa kątowa GZ G1/2 do przewodu średnica 12 mm, mosiądz niklowany, 57116 12-1/2. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 12 mm oraz przyłącze G1/2. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: rozmiar gwintu a – G1/2; średnica zewnętrzna przewodu a – 12 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; seria – 83.0050; kształt – przyłączka kątowa. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: T – G1/2; średnica Dz – 12 mm; B – 9,5 mm; L1 – 31,5 mm; L2 – 28,5 mm; SW1 – 16 mm; SW2 – 25 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – mosiądz. To wykonanie można zastosować zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Kształt wykonania określa kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podczas weryfikacji wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Dobór powinien wykluczyć łączenie cech wymiarowych pochodzących z kilku wykonań, gdyż może to prowadzić do nieszczelności lub braku dopasowania. Połączenie należy zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Narzędzia należy przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. W eksploatacji powinno się kontrolować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć i śladów wycieku. Korpus złączki nie powinien przejmować ciężaru sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Przed czynnościami serwisowymi trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.