50.1512.3412.10 - Blok przygotowania powietrza PSP2 CLASSIC G3/4 12 bar, regulacja 0,5-12 bar, 10um-spust automat

Jest to blok przygotowania powietrza PSP2 CLASSIC G3/4 12 bar, regulacja 0,5-12 bar, 10um-spust automat. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G3/4; funkcja – filtroreduktor + smarownica (2 elementy); dokładność oczyszczania – do 10 mikronów; zakres regulacji ciśnienia – do 1,2 mpa (12 bar); gwint przyłącza manometru – M10×1; maksymalny przepływ – 350 m3/h / 5850 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Dodatkowe dane producenta: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C; D. 5µm. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w instalacji. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Przed zamówieniem warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przy doborze trzeba porównać przyłącza, wymagany przepływ, zakres ciśnienia i parametry właściwe dla funkcji danego elementu. Element trzeba zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Miejsce przyłożenia narzędzia należy ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Podczas eksploatacji warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Zwiększony spadek ciśnienia lub niestabilne parametry są sygnałem do sprawdzenia elementu i warunków zasilania całego zespołu. Przy obsłudze okresowej należy ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Po zmontowaniu zespołu powinna nastąpić kontrola szczelności i funkcji, przeprowadzona najpierw przy bezpiecznych nastawach, a następnie w normalnych warunkach pracy. Na początku obsługi serwisowej powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.