10.014E.17 - Ucho skośne z przegubem kulowym do siłownika D32 ISO15552/6431, ISO21287, do widełek 10.014E.23

Ucho skośne z przegubem kulowym do siłownika D32 ISO15552/6431, ISO21287, do widełek 10.014E.23. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: seria – SSI / STK / FORTIS; średnica tłoka – 32 mm; typ – ucho skośne; funkcja – mocowanie siłownika; gwint tłoczyska – M10×1,25; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Wymiary oznaczone na rysunku producenta: C – 31 mm; CA – 32 mm; średnica CN H7 – 10 mm; średnica Do – 6,6 mm; EN – 14 mm; ER – 15 mm; EU – 10,5 mm; F – 51 mm; G1 – 21 mm; MF – 10 mm; NF – 1,5 mm; TR – 18 mm; TS – 38 mm. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części współpracujących. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy współdziałających części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Zgodność należy potwierdzić na podstawie serii, wielkości i wymiarów montażowych, ponieważ podobny kształt nie gwarantuje prawidłowego dopasowania. Łączniki należy dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego elementu. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części połączonych i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Podczas montażu narzędzia powinno się przykładać tylko do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Połączenia śrubowe powinno się zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację trzeba wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. W czasie eksploatacji należy kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. Po demontażu należy ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie. Podczas przeglądu należy sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem. Przed rozpoczęciem demontażu należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.