80.1083.E10 - Zawór kulowy trójdrożny typu L, R1 GW, KH3/10LMS, -10 C - +120 C, mosiądz, teflon/NBR

Zawór kulowy trójdrożny typu L, R1 GW, KH3/10LMS, -10 C - +120 C, mosiądz, teflon/NBR. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: funkcja – trójdrogowy typu l; rozmiar gwintu a – G1; rodzaj gwintu a – wewnętrzny; kształt – trójdrogowy; seria – 80.108; sposób regulacji – rączka długa; rozmiar gwintu b – G1; rodzaj gwintu b – wewnętrzny. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – mosiądz niklowany. Podzespół może współdziałać z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem działania maszyny. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy powinno się rozpatrywać łącznie. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol działania powinno się traktować jako wiążące. Przy wyborze powinno się porównać liczbę dróg i położeń, stan spoczynkowy, sposób sterowania oraz układ przyłączy z dokumentacją obwodu. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów trzeba porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Decyzję o doborze trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podczas weryfikacji wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, poprawnego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Porty należy podłączyć zgodnie z oznaczeniami, dbając o czystość kanałów i nie dopuszczając materiału uszczelniającego do drogi przepływu. Przewody powinno się podłączyć tak, aby nie przenosiły naprężeń na korpus, a przed uruchomieniem usunąć z obwodu pozostałości po pracach montażowych. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Produkt nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W trakcie normalnej pracy należy obserwować czas przełączenia, stabilność stanu oraz zachowanie odbiornika po pojawieniu się i zaniku sygnału sterującego. Przed demontażem należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Podczas planowanej obsługi powinno się ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.