80.6069.34WZ - Zawór kulowy z gwintem GZ/GW G3/4 DN20 PN40 bar od -20 do 150C NBR/FKM, z czerwoną rączką

Jest to zawór kulowy z gwintem GZ/GW G3/4 DN20 PN40 bar od -20 do 150C NBR/FKM, z czerwoną rączką. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – mosiądz niklowany. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: rozmiar gwintu a – G3/4; rozmiar gwintu b – G3/4; kształt – przelotowy; funkcja – odcinający; seria – 80.60; sposób regulacji – rączka długa; rodzaj gwintu a – wewnętrzny; rodzaj gwintu b – zewnętrzny. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: G – 3/4; A – 113 mm; L1 – 55 mm; L – 66,5 mm; B – 13,5 mm; B1 – 12,5 mm. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem pracy maszyny. Ten wariant nadaje się do współpracy z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy należy rozpatrywać łącznie. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol działania należy traktować jako wiążące. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów powinno się porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Miejsce przyłożenia narzędzia należy ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współdziałających i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Porty powinno się podłączyć zgodnie z oznaczeniami, dbając o czystość kanałów i nie dopuszczając materiału uszczelniającego do drogi przepływu. Po każdej ingerencji w instalację trzeba wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Podczas bieżącej kontroli warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Jakość medium i zanieczyszczenia w zespole pneumatycznym mają bezpośredni wpływ na szczelność oraz swobodę ruchu elementów zaworowych. W czasie pracy powinno się obserwować czas przełączenia, stabilność stanu oraz zachowanie odbiornika po pojawieniu się i zaniku sygnału sterującego. Przed przystąpieniem do naprawy trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Po każdej ingerencji należy odtworzyć pierwotny układ połączeń i skontrolować zachowanie zaworu we wszystkich przewidzianych położeniach. Przy obsłudze okresowej należy ocenić stan powierzchni współdziałających, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.