80.0050.04.1216 - Złączka wtykowa kątowa GZ G1/2 do przewodu fi 16 mm, mosiądz niklowany, 50111 16-1/2

Złączka wtykowa kątowa GZ G1/2 do przewodu średnica 16 mm, mosiądz niklowany, 50111 16-1/2. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 16 mm oraz przyłącze G1/2. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: rozmiar gwintu a – G1/2; średnica zewnętrzna przewodu a – 16 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; seria – 80.0050; kształt – przyłączka kątowa. Wymiary oznaczone na rysunku producenta: T – G1/2; średnica Dz – 16 mm; B – 9,5 mm; L1 – 31,5 mm; L2 – 29 mm; SW1 – 16 mm; SW2 – 25 mm. Kształt korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w obwodzie sprężonego powietrza, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. To wykonanie można zastosować do tworzenia oraz przebudowy połączeń, o ile kształt korpusu pozwala na prawidłowe poprowadzenie przewodu. Nie należy zestawiać elementów dobranych według różnych zestawów wymiarów, ponieważ podobny wygląd nie gwarantuje zgodności połączenia. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy współdziałających części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Połączenie powinno się zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Przewód powinno się prowadzić bez skręcenia i bez stałego naprężenia przy gnieździe, zachowując promień gięcia odpowiedni dla jego konstrukcji. Podczas montażu narzędzia należy przykładać tylko do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Opisywane wykonanie nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Nie należy wykorzystywać złączki do podtrzymywania przewodu i innych elementów, aby nie przenosić stałych sił na strefę uszczelnienia. W eksploatacji trzeba kontrolować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć i śladów wycieku. Prowadzenie przewodu powinno zapewniać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Podczas eksploatacji warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Przed przystąpieniem do naprawy powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Podczas przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni połączonych, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.