80.0050.07.05 - Złączka wtykowa prosta przelotowa do przewodu fi 5 mm, mosiądz niklowany, 50040 5

Złączka wtykowa prosta przelotowa do przewodu średnica 5 mm, mosiądz niklowany, 50040 5. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 5 mm. Parametry tego wykonania: średnica zewnętrzna przewodu a – 5 mm; średnica zewnętrzna przewodu b – 5 mm; seria – 80.0050; kształt – łącznik prosty. Wymiary oznaczone na rysunku producenta: średnica Dz1 – 5 mm; średnica Dz2 – 5 mm; B – 11 mm; L – 33 mm. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w obwodzie sprężonego powietrza, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Rozwiązanie sprawdzi się do tworzenia oraz przebudowy połączeń, o ile kształt korpusu pozwala na prawidłowe poprowadzenie przewodu. Sposób ukształtowania korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy współdziałających części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Przed montażem trzeba sprawdzić stan gwintu, gniazda i końcówki przewodu, a uszczelnienie wykonać metodą odpowiednią dla konstrukcji przyłącza. Podczas montażu narzędzia powinno się przykładać tylko do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części połączonych i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Połączenia nie należy obciążać ciężarem przewodu i innych elementów, aby nie przenosić stałych sił na strefę uszczelnienia. W eksploatacji powinno się kontrolować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć i śladów wycieku. Prowadzenie przewodu powinno zapewniać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W trakcie normalnej pracy warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Przy obsłudze okresowej należy ocenić stan powierzchni połączonych, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed rozpoczęciem demontażu powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.