17.11MA.01 - Uchwyt czujnika do siłownika ISO serii STK, D32-D100 tuleja kształtowa

Jest to uchwyt czujnika do siłownika ISO serii STK, D32-D100 tuleja kształtowa. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: typ – osprzęt czujnika; funkcja – osprzęt czujnika położenia tłoka; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj tulei – tuleja okrągła; napięcie sterowania – 24 V (10 V - 30 V) DC - prąd stały; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części sąsiednich. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Zgodność należy potwierdzić na podstawie serii, wielkości i wymiarów montażowych, ponieważ podobny kształt nie gwarantuje właściwego dopasowania. Przed montażem należy sprawdzić zakres ruchu, dostęp do łączników oraz możliwość bezkolizyjnej obsługi całego zespołu. Rodzaj gwintu, rozstaw otworów i geometria części muszą odpowiadać współpracującemu podzespołowi oraz planowanemu kierunkowi ruchu. Połączenia śrubowe należy zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. Łączniki trzeba dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego produktu. Miejsce przyłożenia narzędzia należy ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. W czasie eksploatacji powinno się kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. Pierwsze ruchy mechanizmu dobrze jest wykonać powoli, kontrolując brak kolizji, luzu i naprężeń w całym przewidzianym zakresie. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po demontażu powinno się ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie. W trakcie przeglądu należy sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem. Przed przystąpieniem do naprawy trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.