50.1502.1203.10 - Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G1/2 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-3 bar, 10um

Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G1/2 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-3 bar, 10um. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G1/2; funkcja – filtroreduktor + smarownica (2 elementy); dokładność oczyszczania – do 10 mikronów; zakres regulacji ciśnienia – do 0,3 mpa (3 bar); gwint przyłącza manometru – M10×1; maksymalny przepływ – 250 m3/h / 4165 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Uzupełniające parametry robocze: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C; D. 10µm. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w zespole pneumatycznym. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Podzespół należy dobrać do najbardziej wymagającego trybu pracy instalacji, uwzględniając spadki ciśnienia oraz dostęp do obsługi. Przy doborze powinno się porównać przyłącza, wymagany przepływ, zakres ciśnienia i parametry właściwe dla funkcji danego produktu. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy powinno się odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Decyzję o doborze trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Po uruchomieniu powinno się sprawdzić szczelność oraz rzeczywiste działanie funkcji regulacyjnej, filtracyjnej, smarującej albo pomiarowej, zależnie od typu produktu. Element należy zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. W eksploatacji powinno się kontrolować wskazania, stan elementów roboczych i ewentualne gromadzenie zanieczyszczeń lub kondensatu. Zwiększony spadek ciśnienia lub niestabilne parametry są sygnałem do sprawdzenia produktu i warunków zasilania całego zespołu. Podczas pracy powinno się obserwować stabilność parametrów oraz stan medium, ponieważ rosnący spadek ciśnienia może wskazywać na zanieczyszczenie lub nieprawidłową nastawę. Przed czynnościami serwisowymi trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.