50.1502.1207.10 - Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G1/2 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-7 bar, 10um

Blok przygotowania sprężonego powietrza PSP2 CLASSIC G1/2 Pmax=12 bar, regulacja 0,5-7 bar, 10um. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G1/2; funkcja – filtroreduktor + smarownica (2 elementy); dokładność oczyszczania – do 10 mikronów; zakres regulacji ciśnienia – do 0,7 mpa (7 bar); gwint przyłącza manometru – M10×1; maksymalny przepływ – 250 m3/h / 4165 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Uzupełniające parametry robocze: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C; D. 10µm. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w zespole pneumatycznym. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Podzespół należy dobrać do najbardziej wymagającego trybu pracy instalacji, uwzględniając spadki ciśnienia oraz dostęp do obsługi. Przy doborze należy porównać przyłącza, wymagany przepływ, zakres ciśnienia i parametry właściwe dla funkcji danego podzespołu. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy trzeba odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Po uruchomieniu powinno się sprawdzić szczelność oraz rzeczywiste działanie funkcji regulacyjnej, filtracyjnej, smarującej albo pomiarowej, zależnie od typu produktu. Element należy zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W eksploatacji należy kontrolować wskazania, stan elementów roboczych i ewentualne gromadzenie zanieczyszczeń lub kondensatu. Zwiększony spadek ciśnienia lub niestabilne parametry są sygnałem do sprawdzenia elementu i warunków zasilania całego zespołu. Podczas pracy należy obserwować stabilność parametrów oraz stan medium, ponieważ rosnący spadek ciśnienia może wskazywać na zanieczyszczenie lub nieprawidłową nastawę. Podczas przeglądu trzeba ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed czynnościami serwisowymi trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.