80.1025.18.08 - Trójnik skręcany typ T do rur miedzianych 8 mm R1/8 GZ (boczny), mosiądz, 10230NO 8-1/8
Rozmiar Gwintu A
G1/8
Średnica Rurki CU
08 mm
Rodzaj Gwintu A
Zewnętrzny
Kształt
Trójnik Typu T
Seria
80.1025
Materiał
Mosiądz Niklowany
Waga towaru brutto (kg)
0,042
Waga opakowania (kg)
0,003
Waga towaru (kg)
0,039
Okres gwarancji
12 miesięcy
T
R1/8
øDz
8 mm
B
8 mm
L1
45 mm
L2
26 mm
SW1
12 mm
SW2
14 mm
8,60
zł netto
10,58
zł brutto
W sprawie indywidualnych wycen prosimy o kontakt.
Nota prawna
Dokładamy wszelkich starań, aby prezentowane informacje były rzetelne i prawdziwe. Niemniej jednak nie możemy w pełni zagwarantować, że nie zawierają one błędów. Ewentualne nieścisłości nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Wszelkie transakcje sprzedaży realizowane są wyłącznie na podstawie obowiązującego Regulaminu sklepu internetowego oraz Ogólnych Warunków Handlowych (OWH) spółki CPP PREMA S.A.
Trójnik skręcany typ T do rur miedzianych 8 mm R1/8 GZ (boczny), mosiądz, 10230NO 8-1/8. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G1/8. W specyfikacji materiałowej podano: materiał – mosiądz niklowany. Parametry tego wykonania: rozmiar gwintu a – G1/8; średnica rurki cu – 8 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; kształt – trójnik typu t; seria – 80.1025. Na rysunku wymiarowym tej wersji podano: T – R1/8; średnica Dz – 8 mm; B – 8 mm; L1 – 45 mm; L2 – 26 mm; SW1 – 12 mm; SW2 – 14 mm. Element można zastosować przy budowie nowych tras przewodów i modernizacji istniejących połączeń, jeżeli geometria korpusu odpowiada dostępnej przestrzeni. Układ korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Ta wersja złączki pozwala uzyskać spójne połączenie w instalacji, pod warunkiem zgodności wymiarów wszystkich łączonych części. Dobór powinien wykluczyć łączenie wymiarów z różnych wariantów serii, ponieważ nawet mała różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed podjęciem decyzji warto porównać wszystkie cechy połączonych części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Połączenie powinno się zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Przewód powinno się prowadzić bez skręcenia i bez stałego naprężenia przy gnieździe, zachowując promień gięcia odpowiedni dla jego konstrukcji. Miejsce przyłożenia narzędzia trzeba ograniczyć do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. W trakcie normalnej pracy warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Nie należy wykorzystywać złączki do podtrzymywania urządzenia lub przewodu, ponieważ stała siła może pogorszyć szczelność. W trakcie przeglądów należy sprawdzać okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć oraz śladów wycieku. Zaplanowana trasa powinna gwarantować przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Przed przystąpieniem do naprawy powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.