24.0404.4338 - Zawór rozdzielający ręczny płytkowy PM 4/3 G3/8 CP w położeniu środkowym centralnie zasilony

Jest to zawór rozdzielający ręczny płytkowy PM 4/3 G3/8 CP w położeniu środkowym centralnie zasilony. Dla tego wykonania funkcję określono jako 4/3 CP [centralnie zasilony]. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: funkcja zaworu – 4/3 CP [centralnie zasilony]; gwint przyłączy – G3/8; seria – PM; liczba przyłączy – 4; rodzaj przyłączy – przewodowo; rodzaj sterowania – mechanicznie - dźwignią ręczną; liczba sygnałów sterujących – obustronnie; pozycja stabilna – bistabilny; liczba wyjść – 2; maksymalny przepływ – 150 m3/h / 2500 l/min; ATEX – nie. Dodatkowe dane producenta: Pmax 1,0 MPa; T: 0 ÷ 65°C. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem działania maszyny. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy należy rozpatrywać łącznie. Podzespół może współdziałać z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol działania należy traktować jako wiążące. Przy wyborze powinno się porównać liczbę dróg i położeń, stan spoczynkowy, sposób sterowania oraz układ przyłączy z dokumentacją obwodu. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów trzeba porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, poprawnego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Porty powinno się podłączyć zgodnie z oznaczeniami, dbając o czystość kanałów i nie dopuszczając materiału uszczelniającego do drogi przepływu. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Podczas bieżącej kontroli powinno się obserwować czas przełączenia, stabilność stanu oraz zachowanie odbiornika po pojawieniu się i zaniku sygnału sterującego. Przed rozłączeniem zespołu trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Po każdej ingerencji należy odtworzyć pierwotny układ połączeń i skontrolować zachowanie zaworu we wszystkich przewidzianych położeniach.