24.2606.3218 - Zawór pneumatyczny rozdzielający ręczny PZR 3/2 G1/8 NZ (NO) z przyciskiem wystającym zielonym

Zawór pneumatyczny rozdzielający ręczny PZR 3/2 G1/8 NZ (NO) z przyciskiem wystającym zielonym. Dla tego wykonania funkcję określono jako 3/2. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: funkcja zaworu – 3/2; gwint przyłączy – G1/8; seria – PZR; liczba przyłączy – 3; rodzaj przyłączy – przewodowo; rodzaj sterowania – mechanicznie - przyciskiem; liczba sygnałów sterujących – jednostronnie - powrót sprężyną; pozycja stabilna – monostabilny; liczba wyjść – 1; maksymalny przepływ – 45 m3/h / 750 l/min; ATEX – nie. Uzupełniające parametry robocze: Pmax 1,0 MPa; T: 0 ÷ 65°C. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem funkcjonowania maszyny. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy powinno się rozpatrywać łącznie. Podzespół może współdziałać z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów powinno się porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, poprawnego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Porty trzeba podłączyć zgodnie z oznaczeniami, dbając o czystość kanałów i nie dopuszczając materiału uszczelniającego do drogi przepływu. Jakość medium i zanieczyszczenia w obwodzie mają bezpośredni wpływ na szczelność oraz swobodę ruchu elementów zaworowych. Nieregularna reakcja, zwłoka w przełączeniu albo nieszczelność są sygnałem do sprawdzenia zasilania, sterowania i czystości medium. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Przed rozłączeniem zespołu trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Przy obsłudze okresowej należy ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.