50.1011.1205 - Filtr sprężonego powietrza CLASSIC G1/2 Pmax=16 bar, dokładność 5 mikronów, automatyczny spust

Filtr sprężonego powietrza CLASSIC G1/2 Pmax=16 bar, dokładność 5 mikronów, automatyczny spust. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G1/2; funkcja – filtr; dokładność oczyszczania – do 5 mikronów; maksymalny przepływ – 250 m3/h / 4165 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Uzupełniające parametry robocze: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C; D. 5µm. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w zespole pneumatycznym. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy należy odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Montaż należy wykonać zgodnie z kierunkiem przepływu i położeniem roboczym przewidzianym dla konstrukcji, pozostawiając miejsce na kontrolę i serwis. Po uruchomieniu powinno się sprawdzić szczelność oraz rzeczywiste działanie funkcji regulacyjnej, filtracyjnej, smarującej albo pomiarowej, zależnie od typu produktu. Element powinno się zabudować w kierunku przepływu i położeniu odpowiednim dla jego funkcji, pozostawiając dostęp do nastaw, kontroli i opróżniania. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. W eksploatacji należy kontrolować wskazania, stan elementów roboczych i ewentualne gromadzenie zanieczyszczeń lub kondensatu. Obsługę wykonuje się po odcięciu zasilania i odpowietrzeniu odcinka instalacji, stosując części dopasowane do właściwej serii i wersji. Podczas przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.