50.1011.1210 - Filtr sprężonego powietrza CLASSIC G1/2 Pmax=16 bar, dokładność 10 mikronów, automatyczny spust

Filtr sprężonego powietrza CLASSIC G1/2 Pmax=16 bar, dokładność 10 mikronów, automatyczny spust. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: seria – CLASSIC; gwint przyłączy – G1/2; funkcja – filtr; dokładność oczyszczania – do 10 mikronów; maksymalny przepływ – 250 m3/h / 4165 l/min; ATEX – nie; wykonanie specjalne – nie. Wartości robocze zapisane na karcie produktu: Pmax 1,2 MPa; T: 0 ÷ 65°C; D. 10µm. Prawidłowo dobrany podzespół wspiera utrzymanie parametrów medium wymaganych przez zawory, napędy i pozostałe odbiorniki instalacji. Element pracuje w torze przygotowania lub kontroli sprężonego powietrza i realizuje funkcję wskazaną w nazwie oraz danych konkretnego wykonania. Podzespół powinien zapewniać warunki medium wymagane przez najbardziej wrażliwe odbiorniki znajdujące się za nim w układzie. Podzespół należy dobrać do najbardziej wymagającego trybu pracy instalacji, uwzględniając spadki ciśnienia oraz dostęp do obsługi. Przy doborze powinno się porównać przyłącza, wymagany przepływ, zakres ciśnienia i parametry właściwe dla funkcji danego produktu. Zakres regulacji, przepływ i wielkość przyłączy powinno się odnieść do zapotrzebowania całego obwodu, uwzględniając możliwy spadek ciśnienia. Dobór należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Narzędzia trzeba przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Montaż trzeba wykonać zgodnie z kierunkiem przepływu i położeniem roboczym przewidzianym dla konstrukcji, pozostawiając miejsce na kontrolę i serwis. Zwiększony spadek ciśnienia lub niestabilne parametry są sygnałem do sprawdzenia produktu i warunków zasilania całego zespołu. Podczas pracy należy obserwować stabilność parametrów oraz stan medium, ponieważ rosnący spadek ciśnienia może wskazywać na zanieczyszczenie lub nieprawidłową nastawę. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Czynności obsługowe wykonuje się po odcięciu zasilania i odpowietrzeniu odcinka, a po złożeniu ponownie sprawdza szczelność oraz działanie funkcji. Podczas przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni współpracujących, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.