80.0050.16.10 - Łącznik do złączek wtykowych fi 10 mm, mosiądz niklowany

Łącznik do złączek wtykowych średnica 10 mm, mosiądz niklowany. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 10 mm. Na karcie produktu wskazano również: Łącznik do złączy wtykowych. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: średnica zewnętrzna przewodu a – 10 mm; średnica zewnętrzna przewodu b – 10 mm; seria – 80.0050; kształt – łącznik prosty. Wymiary oznaczone na rysunku producenta: średnica Dz – 10 mm; L – 45 mm. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w obwodzie sprężonego powietrza, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Rozwiązanie sprawdzi się do tworzenia oraz przebudowy połączeń, o ile kształt korpusu pozwala na prawidłowe poprowadzenie przewodu. Kształt wykonania określa kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Nie trzeba łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed montażem powinno się sprawdzić stan gwintu, gniazda i końcówki przewodu, a uszczelnienie wykonać metodą odpowiednią dla konstrukcji przyłącza. Podczas montażu narzędzia należy przykładać tylko do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części połączonych i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Prowadzenie przewodu powinno zapewniać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Podczas eksploatacji warto obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Dobierany element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Połączenia nie należy obciążać ciężarem przewodu i innych elementów, aby nie przenosić stałych sił na strefę uszczelnienia. Podczas planowanej obsługi należy ocenić stan powierzchni połączonych, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed przystąpieniem do naprawy trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.