80.0243.27.0604 - Szybkozłącze pneumatyczne DN 2,7 do węża fi 6x4 mm, gniazdo typ 20, mosiądz, 20KAKO06MPX

Jest to szybkozłącze pneumatyczne DN 2,7 do węża średnica 6×4 mm, gniazdo typ 20, mosiądz, 20KAKO06MPX. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: średnica nominalna dn – DN 2,7; średnica wewnętrzna przewodu a – 4 mm; średnica zewnętrzna przewodu a – 6 mm; kształt – szybkozłączka; seria – 80.0243.27. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: średnica Dz – 6 mm; średnica Dw – 4 mm; średnica D1 – 10 mm; średnica D2 – 9 mm; L1 – 34 mm; L2 – 14 mm; SW – 9 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – mosiądz. Szybkozłącze tworzy rozłączne połączenie, które pozwala sprawnie zestawiać i odłączać zgodne części instalacji. Rozwiązanie jest przeznaczone do współpracy z pasującym profilem wtyku lub gniazda oraz zakończeniem opisanym dla tej wersji. Nie wolno łączyć elementów tylko dlatego, że dają się mechanicznie wsunąć; połączenie musi być zgodne konstrukcyjnie i pewnie się zatrzaskiwać. Dobór wymaga potwierdzenia profilu, średnicy nominalnej, rodzaju zakończenia i parametrów części współpracującej. Wtyk i gniazdo muszą należeć do zgodnego profilu oraz odpowiadać sobie wielkością, ponieważ samo mechaniczne połączenie nie potwierdza bezpiecznej współpracy. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podczas weryfikacji wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, poprawnego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Rozłączanie trzeba wykonywać zgodnie z konstrukcją złącza i zasadami bezpiecznego usuwania ciśnienia z obwodu. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację trzeba wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Zużyte uszczelnienia, uszkodzony profil lub niepewne zatrzaśnięcie wymagają wycofania połączenia z pracy do czasu usunięcia przyczyny. Podczas planowanej obsługi należy ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.