80.1020.18.04 - Złączka skręcana prosta do rur miedzianych 4 mm G1/8 gwint zewnętrzny, mosiądz, 10485NO 4-1/8

Jest to złączka skręcana prosta do rur miedzianych 4 mm G1/8 gwint zewnętrzny, mosiądz, 10485NO 4-1/8. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G1/8. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: rozmiar gwintu a – G1/8; średnica rurki cu – 4 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; kształt – przyłączka prosta; seria – 80.1020. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: T – G1/8; średnica Dz – 4 mm; B – 6 mm; L – 26 mm; SW1 – 10 mm; SW2 – 13 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – mosiądz niklowany. Złączkę można wykorzystać w nowym lub modernizowanym układzie, jeżeli dostępna przestrzeń umożliwia montaż bez wymuszania położenia przewodu. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w zespole pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Kształt wykonania określa kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Połączenie powinno się zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. W czasie pracy dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu trzeba obserwować stan przewodu oraz gniazda w miejscu połączenia, szczególnie pod kątem naprężeń i nieszczelności. Korpus złączki nie powinien przejmować ciężaru współpracujących części, gdyż długotrwałe obciążenie może osłabić połączenie. W trakcie przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed rozłączeniem zespołu należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.