81.0050.04.3810 - Przyłączka kątowa wtykowa G3/8 fi 10 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /600115-A

Jest to przyłączka kątowa wtykowa G3/8 średnica 10 mm, -0,99-20 bar, stal nierdzewna 316L /600115-A. W doborze podstawowe znaczenie mają średnica zewnętrzna przewodu 10 mm oraz przyłącze G3/8. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: rozmiar gwintu a – G3/8; średnica zewnętrzna przewodu a – 10 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; seria – 81.0050; kształt – przyłączka kątowa. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: T – G3/8; średnica Dz – 10 mm; B – 9 mm; L1 – 27 mm; L2 – 33 mm; SW1 – 16 mm; SW2 – 21 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – stal nierdzewna. Ten wariant można wykorzystać zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Kształt wykonania określa kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Decyzję o doborze należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przy porównywaniu wariantów dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Nie trzeba łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, zgodnego z założeniami osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Narzędzia należy przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. W eksploatacji powinno się kontrolować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć i śladów wycieku. Nie należy wykorzystywać złączki do podtrzymywania sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Przed rozłączeniem zespołu należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.