50.5008.121602 - Zawór dławiąco-zwrotny wkręcany G1/2 na przewód 16x2 typ B

Zawór dławiąco-zwrotny wkręcany G1/2 na przewód 16×2 typ B. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: rozmiar gwintu b – G1/2; kształt – kątowy wkręcany z nakrętką; funkcja – zawór dławiąco-zwrotny; średnica wewnętrzna przewodu a – 12 mm; średnica zewnętrzna przewodu a – 16 mm; sposób regulacji – śrubokrętem; seria – 50.5008; rodzaj gwintu b – zewnętrzny. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: G – G1/2; B – 11 mm; Dxg – 12×2 mm; D1 – 25 mm; H – 53 mm; L – 40 mm; L1 – 32 mm; L2 – 17,5 mm; S – 30 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – aluminium. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem pracy maszyny. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy należy rozpatrywać łącznie. Podzespół może współdziałać z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu trzeba ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podobny korpus nie oznacza takiej samej funkcji, dlatego oznaczenia portów i symbol działania powinno się traktować jako wiążące. Przy wyborze trzeba porównać liczbę dróg i położeń, stan spoczynkowy, sposób sterowania oraz układ przyłączy z dokumentacją obwodu. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów powinno się porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Po montażu należy wykonać próbę szczelności i sprawdzić wszystkie przewidziane stany zaworu w kontrolowanym cyklu. Przewody należy podłączyć tak, aby nie przenosiły naprężeń na korpus, a przed uruchomieniem usunąć z obwodu pozostałości po pracach montażowych. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Opisywane wykonanie nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. W trakcie normalnej pracy należy obserwować czas przełączenia, stabilność stanu oraz zachowanie odbiornika po pojawieniu się i zaniku sygnału sterującego. Przed rozłączeniem zespołu trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.