10.004N.08. - Końcówka widełkowa M36x2 do siłownika pneumatycznego D160/200 CNOMO

Jest to końcówka widełkowa M36×2 do siłownika pneumatycznego D160/200 CNOMO. Producent określa tę wersję następującymi parametrami: seria – SCN; średnica tłoka – d 160 [m] / d 200; typ – końcówka widełkowa; funkcja – mocowanie tłoczyska; gwint tłoczyska – M36×2; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; rodzaj tulei – tuleja okrągła; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Wymiary oznaczone na rysunku producenta: CE – 115 mm; CF – 54,5 mm; CL – 77,5 mm; CM – 40 mm; średnica CK – 25 mm; KK – M36×2; średnica D – 72 mm; L – 140 mm; LE – 40 mm; CT – 88 mm. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części współpracujących. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Przed zamówieniem warto porównać wszystkie cechy współdziałających części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Decyzję o doborze powinno się oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Zgodność należy potwierdzić na podstawie serii, wielkości i wymiarów montażowych, ponieważ podobny kształt nie gwarantuje prawidłowego dopasowania. Połączenia śrubowe powinno się zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. Część powinno się osadzić bez wymuszania położenia i bez wprowadzania niewspółosiowości do współpracującego mechanizmu. Łączniki powinno się dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego podzespołu. Montaż trzeba wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części połączonych i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. W czasie eksploatacji powinno się kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. W trakcie przeglądu należy sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem. Przed przystąpieniem do naprawy trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Po demontażu należy ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie.