80.1020.10.22 - Złączka skręcana prosta do rur miedzianych 22 mm G1 gwint zewnętrzny, mosiądz, 10485NO 22-1

Jest to złączka skręcana prosta do rur miedzianych 22 mm G1 gwint zewnętrzny, mosiądz, 10485NO 22-1. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G1. Parametry tego wykonania: rozmiar gwintu a – G1; średnica rurki cu – 22 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; kształt – przyłączka prosta; seria – 80.1020. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: T – G1; średnica Dz – 22 mm; B – -- mm; L – 51 mm; SW1 – 34 mm; SW2 – 41 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – mosiądz niklowany. To wykonanie można zastosować w nowym lub modernizowanym układzie, jeżeli dostępna przestrzeń umożliwia montaż bez wymuszania położenia przewodu. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w zespole pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Kształt wykonania określa kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Nie powinno się łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części współpracujących i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Po każdej ingerencji w instalację trzeba wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Podczas eksploatacji trzeba kontrolować stan przewodu oraz gniazda w miejscu połączenia, szczególnie pod kątem naprężeń i nieszczelności. Trzeba odciążyć złączkę od masy współpracujących części, gdyż długotrwałe obciążenie może osłabić połączenie. Ułożenie przewodu musi pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Przed rozłączeniem instalację powinno się całkowicie odpowietrzyć, a po ponownym montażu wykonać próbę szczelności i sprawdzić osadzenie wszystkich części. Podczas planowanej obsługi należy ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.