80.1028.34.22 - Złączka skręcana kątowa do rur miedzianych 22 mm GZ R3/4, mosiądz, 10280NO 22-3/4

Złączka skręcana kątowa do rur miedzianych 22 mm GZ R3/4, mosiądz, 10280NO 22-3/4. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G3/4. Opis producenta uzupełnia tę charakterystykę: Łącznik do rurek. Najważniejsze cechy zapisane dla tej wersji to: rozmiar gwintu a – G3/4; średnica rurki cu – 22 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; kształt – złączka kątowa; seria – 80.1028. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: T – R3/4; średnica Dz – 22 mm; B – 15 mm; L1 – 43 mm; L2 – 34 mm; SW – 27 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – mosiądz niklowany. Złączkę można wykorzystać zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Kształt wykonania określa kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Podczas weryfikacji wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Przy montażu nie należy łączyć cech wymiarowych pochodzących z kilku wykonań, gdyż może to prowadzić do nieszczelności lub braku dopasowania. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, zgodnego z założeniami osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Przewód należy prowadzić bez skręcenia i bez stałego naprężenia przy gnieździe, zachowując promień gięcia odpowiedni dla jego konstrukcji. Narzędzia powinno się przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. W czasie pracy dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Po uruchomieniu trzeba obserwować strefę połączenia i szukać oznak poluzowania, uszkodzenia przewodu lub nieszczelności. Połączenia nie należy obciążać ciężarem sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. W trakcie przeglądu należy ocenić stan powierzchni współpracujących, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed demontażem trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.