80.1020.12.22 - Złączka skręcana prosta do rur miedzianych 22 mm G1/2 gwint zewnętrzny, mosiądz, 10480NO 22-1/2

Jest to złączka skręcana prosta do rur miedzianych 22 mm G1/2 gwint zewnętrzny, mosiądz, 10480NO 22-1/2. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G1/2. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: rozmiar gwintu a – G1/2; średnica rurki cu – 22 mm; rodzaj gwintu a – zewnętrzny; kształt – przyłączka prosta; seria – 80.1020. Dla oznaczeń użytych na rysunku technicznym obowiązują wartości: T – G1/2; średnica Dz – 22 mm; B – 12 mm; L – 43 mm; SW1 – 34 mm; SW2 – 30 mm. Wykonanie materiałowe opisują parametry: materiał – mosiądz niklowany. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w układzie pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Sposób ukształtowania korpusu wyznacza kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Element można zastosować zarówno w nowej instalacji, jak i podczas przebudowy obecnej trasy, pod warunkiem zgodności geometrii z miejscem zabudowy. Nie należy zestawiać cech wymiarowych pochodzących z kilku wykonań, gdyż może to prowadzić do nieszczelności lub braku dopasowania. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór należy oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy sąsiednich części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Połączenie należy zmontować na czystych powierzchniach, a następnie sprawdzić jego szczelność przy stopniowym podaniu ciśnienia. Narzędzia trzeba przykładać wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Montaż powinno się wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części sąsiednich i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację należy wykonać próbę pracy w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W warunkach roboczych dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. W eksploatacji powinno się kontrolować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć i śladów wycieku. Korpus złączki nie powinien przejmować ciężaru sąsiednich podzespołów, ponieważ połączenie ma służyć do prowadzenia medium, a nie jako element konstrukcyjny. Trasa przewodu powinna pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Przed czynnościami serwisowymi trzeba usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.