23.0104.3234 - Zawór sterowany pneumatycznie DTP 3/2 G3/4 NC monostabilny powrót sprężyną (zasilany płytowo)

Zawór sterowany pneumatycznie DTP 3/2 G3/4 NC monostabilny powrót sprężyną (zasilany płytowo). Dla tego wykonania funkcję określono jako 3/2. Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: funkcja zaworu – 3/2; gwint przyłączy – G3/4; seria – DTP; liczba przyłączy – 3; rodzaj przyłączy – płytowo; rodzaj sterowania – pneumatycznie; liczba sygnałów sterujących – jednostronnie - powrót sprężyną; pozycja stabilna – monostabilny; liczba wyjść – 1; maksymalny przepływ – 350 m3/h / 5850 l/min; ATEX – nie. Wartości robocze zapisane na karcie produktu: Pmax 1,0 MPa; T: 0 ÷ 65°C. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: G – G3/4; H – 74 mm; L – 172 mm; L1 – 52 mm; L2 – 92 mm; L3 – 52 mm; L4 – 104 mm; Mxl – M5×50-5szt mm. Rzeczywista funkcja zaworu wynika z jego układu dróg, położeń i sposobu sterowania, dlatego te cechy należy rozpatrywać łącznie. Podzespół może współdziałać z napędami lub obwodami pomocniczymi, jeżeli jego funkcja, sposób sterowania i przepustowość odpowiadają wymaganiom układu. Zawór realizuje określoną funkcję w obwodzie pneumatycznym i powinien być włączony zgodnie ze schematem funkcjonowania maszyny. Schemat funkcjonalny i oznaczenia portów należy porównać z wymaganym przebiegiem sygnałów oraz kierunkiem przepływu w każdym stanie pracy. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Każdą zmianę sposobu wykorzystania produktu należy ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Dobór trzeba oprzeć na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Po montażu należy wykonać próbę szczelności i sprawdzić wszystkie przewidziane stany zaworu w kontrolowanym cyklu. Przewody powinno się podłączyć tak, aby nie przenosiły naprężeń na korpus, a przed uruchomieniem usunąć z obwodu pozostałości po pracach montażowych. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Po uruchomieniu układu dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. Opisywane wykonanie nie może przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację trzeba wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Przed obsługą zaworu trzeba odpowietrzyć obwód i zabezpieczyć odbiorniki przed ruchem wywołanym energią pozostałą w instalacji. Po każdej ingerencji powinno się odtworzyć pierwotny układ połączeń i skontrolować zachowanie zaworu we wszystkich przewidzianych położeniach. W trakcie przeglądu należy ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części.