10.014E.06. - Końcówka prosta z przegubem kulowym M10x1,25 do siłownika D25 (ISO 6432), D32(ISO 6431)

Końcówka prosta z przegubem kulowym M10×1,25 do siłownika D25 (ISO 6432), D32(ISO 6431). Specyfikacja wykonania zawiera następujące wartości: seria – SSI / STK / FORTIS; średnica tłoka – 32 mm; typ – końcówka prosta z przegubem kulowym; funkcja – mocowanie tłoczyska; gwint tłoczyska – M10×1,25; skok siłownika – nie dotyczy; rodzaj gwintu tłoczyska – zewnętrzny; wykonanie specjalne – nie; ATEX – nie. Wymiary oznaczone na rysunku producenta: AX – 20 mm; CE – 43 mm; średnica CN – 10 mm; średnica D – 19 mm; EU – 10,5 mm; EN – 14 mm; ER – 14 mm; KK – M10×1,25; LF – 15 mm; SW – 17 mm; ? – 13°. Jego zadaniem jest zapewnienie geometrii mocowania wynikającej z konstrukcji części współpracujących. Prawidłowo dobrany osprzęt przekazuje obciążenie zgodnie z geometrią zespołu i nie powinien wprowadzać dodatkowych sił bocznych do mechanizmu. Element służy do mechanicznego zamocowania lub połączenia zgodnego podzespołu w układzie maszyny. Na etapie doboru warto porównać wszystkie cechy współdziałających części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Zgodność trzeba potwierdzić na podstawie serii, wielkości i wymiarów montażowych, ponieważ podobny kształt nie gwarantuje prawidłowego dopasowania. Przed montażem trzeba sprawdzić zakres ruchu, dostęp do łączników oraz możliwość bezkolizyjnej obsługi całego zespołu. Każdą zmianę sposobu wykorzystania elementu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Podczas montażu narzędzia powinno się przykładać tylko do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Połączenia śrubowe powinno się zabezpieczyć w sposób odpowiedni dla warunków pracy, a po złożeniu sprawdzić swobodę pełnego zakresu ruchu. Łączniki należy dokręcać równomiernie i zabezpieczyć stosownie do warunków pracy, bez odkształcania mocowanego elementu. Montaż należy wykonywać po odłączeniu źródeł energii, oczyszczeniu części połączonych i sprawdzeniu, czy połączenia nie będą wprowadzały naprężeń do korpusu. Ten podzespół nie powinien przenosić obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę działania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. Pojawienie się luzu lub kolizji wymaga zatrzymania mechanizmu i ustalenia przyczyny przed dalszą pracą. W czasie eksploatacji powinno się kontrolować poluzowanie, odkształcenia i ślady nierównomiernego obciążenia. W ramach kontroli serwisowej powinno się sprawdzić połączenia śrubowe, otwory, sworznie i powierzchnie przylegania oraz wymienić części z widocznym zużyciem. Na początku obsługi serwisowej należy usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem. Po demontażu powinno się ocenić stan otworów, gwintów i powierzchni przylegania, a zużyte elementy mocujące wymienić na zgodne wykonanie.