80.0124.100 - Mufa G1 GW, gwint wewnętrzny, mosiądz niklowany, 3000 1

Rozmiar Gwintu A

Rozmiar Gwintu B

Kształt

Mufa

Materiał

Mosiądz Niklowany

Rodzaj Gwintu A

Wewnętrzny Walcowy

Rodzaj Gwintu B

Wewnętrzny Walcowy

Seria

Waga towaru (kg)

0,191

Waga towaru brutto (kg)

0,194

Waga opakowania (kg)

0,003

Okres gwarancji

12 miesięcy

Termin dostawy

na zamówienie

Zdolności produkcyjne (w drodze)

0 szt

Szacunkowy termin dostawy

do 3 tygodni

46 mm

40 mm

35,70 zł netto

43,91 zł brutto

W sprawie indywidualnych wycen prosimy o kontakt.

Nota prawna

Dokładamy wszelkich starań, aby prezentowane informacje były rzetelne i prawdziwe. Niemniej jednak nie możemy w pełni zagwarantować, że nie zawierają one błędów. Ewentualne nieścisłości nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Wszelkie transakcje sprzedaży realizowane są wyłącznie na podstawie obowiązującego Regulaminu sklepu internetowego oraz Ogólnych Warunków Handlowych (OWH) spółki CPP PREMA S.A.

Stan
magazynowy

10 szt 24 godz.

Zdolności
produkcyjne

0 szt na zamówienie do 3 tygodni

Potrzebujesz pomocy technicznej?

Zadzwoń: +48 41 361 95 24

E-mail: sklep@cpp-prema.pl

OPIS PRODUKTU

Mufa G1 GW, gwint wewnętrzny, mosiądz niklowany, 3000 1. W doborze podstawowe znaczenie mają przyłącze G1. Dane techniczne podane dla tego wariantu obejmują: rozmiar gwintu a – G1; rozmiar gwintu b – G1; kształt – mufa; rodzaj gwintu a – wewnętrzny walcowy; rodzaj gwintu b – wewnętrzny walcowy; seria – 80. Oznaczenia wymiarowe z rysunku technicznego mają wartości: T – G1; L – 46 mm; SW – 40 mm. Dane materiałowe dla tej wersji są następujące: materiał – mosiądz niklowany. Element można zastosować w nowym lub modernizowanym układzie, jeżeli dostępna przestrzeń umożliwia montaż bez wymuszania położenia przewodu. Złączka służy do wykonania uporządkowanego połączenia w zespole pneumatycznym, pod warunkiem zgodności obu stron z wymiarami podanymi dla tej wersji. Kształt korpusu wpływa na kierunek wyprowadzenia przewodu i powinien być dopasowany do dostępnej przestrzeni bez wymuszania ostrego zagięcia instalacji. Wybór wykonania powinien opierać się na funkcji, wymiarach i sposobie przyłączenia opisanych dla konkretnego wykonania, a nie wyłącznie na podobieństwie wizualnym. Przed wyborem wykonania dobrze jest porównać wszystkie cechy współpracujących części i sprawdzić, czy miejsce zabudowy zapewnia dostęp potrzebny do montażu oraz późniejszej obsługi. Nie trzeba łączyć wymiarów pochodzących z różnych wariantów tej samej serii, ponieważ nawet niewielka różnica może uniemożliwić szczelny montaż. Każdą zmianę sposobu wykorzystania podzespołu powinno się ponownie ocenić pod kątem zgodności mechanicznej, pneumatycznej i materiałowej. Pierwsze uruchomienie powinno przebiegać w kontrolowanych warunkach, z obserwacją szczelności, poprawnego osadzenia i zachowania całego współpracującego zespołu. Przewód powinno się prowadzić bez skręcenia i bez stałego naprężenia przy gnieździe, zachowując promień gięcia odpowiedni dla jego konstrukcji. Używane narzędzia powinny być przykładane wyłącznie do powierzchni przewidzianych do montażu, aby nie uszkodzić korpusu, gwintu, uszczelnienia ani części ruchomych. Element nie powinien przejmować obciążeń konstrukcyjnych, skręcania lub drgań, jeżeli jego budowa nie została do tego przeznaczona. W eksploatacji powinno się kontrolować okolice przyłącza pod kątem wysunięcia przewodu, przetarć, pęknięć i śladów wycieku. Trzeba odciążyć złączkę od masy współpracujących części, gdyż długotrwałe obciążenie może osłabić połączenie. Ułożenie przewodu musi pozostawiać przy złączce wystarczający luz, aby ruch, drgania i zmiany temperatury nie obciążały miejsca uszczelnienia. Po każdej ingerencji w instalację powinno się wykonać próbę funkcjonowania w rzeczywistym cyklu i upewnić się, że zmiana nie pogorszyła pracy sąsiednich podzespołów. W czasie pracy dobrze jest obserwować zmianę hałasu, szczelności i stabilności mocowania, ponieważ odchylenia często wskazują na problem w połączeniu albo w elemencie współpracującym. W trakcie przeglądu powinno się ocenić stan powierzchni sąsiednich, połączeń i uszczelnień oraz usunąć przyczynę nieprawidłowości, zamiast ograniczać się do wymiany pojedynczej części. Przed rozłączeniem zespołu powinno się usunąć ciśnienie i inne zgromadzone energie, a części zabezpieczyć przed niekontrolowanym przemieszczeniem.